VERBINDING | We zijn gevormd om verbinding te maken

sociale verbinding in De Zingids

15 april 2021 | Mary Span | Evolutiegids
We zijn gevormd om verbinding te maken

Uit veel studies van zoogdieren, van de kleinste knaagdieren tot aan ons mensen, blijkt dat we diepgaand worden gevormd door onze sociale omgeving en dat we enorm lijden als onze sociale banden worden bedreigd of verbroken. Wanneer dit in de kindertijd gebeurt, kan dit leiden tot gezondheids- en onderwijsproblemen. We houden misschien niet van het feit dat we zo gevormd zijn dat ons welzijn afhangt van onze banden met anderen, maar feiten zijn de feiten.

Sociale pijn is naar, vervelend en uit zich in termen als: ‘Ze brak mijn hart’ of ‘Hij deed me pijn’. Sociale pijn is echte fysieke pijn en het kan soms lang duren voordat die pijn is verdwenen. Als die al verdwijnt. 

Sociale afwijzing
Sociale pijn is er niet voor niets. Het zorgt ervoor dat we even stilstaan bij de achtergrond van de pijn, dat we het verwerken en vooral dat we voelen dat sociale verbondenheid essentieel is. Als we worden buitengesloten, vertoont het brein meer activiteit in hersendelen die worden geassocieerd met sociale afwijzing. Het bestaan ​​van sociale pijn is een teken dat de evolutie sociale verbondenheid als een noodzaak ziet, niet als een luxe.

Omdat sociale connectie zo belangrijk is, voelen we letterlijk pijn als we geen sociale contacten hebben en we worden gestimuleerd om ze te zoeken en in stand te houden. Niet voor niets heeft de mens zulke grote hersenen. Die hersenen zijn er om te socialiseren. Het geeft ons de mogelijkheid om samen te werken met anderen.

Gedachten delen
We zijn het enige dier op de planeet dat veel moeite doet om onze gedachten met anderen te delen, ook wanneer er daarbij niet meteen iets te winnen valt. We doen het omdat het ons helpt om op dezelfde golflengte te blijven en elkaar beter te kunnen begrijpen. En dat heeft op de lange termijn vele voordelen. We zijn voorgeprogrammeerd om ons te verbinden. Daarmee ontspannen onze lichamen zich en worden we vrolijk wanneer we ons in oprechte vriendschap en liefde met elkaar verbinden. Geen wonder dat we pijn voelen als er iets in die verbinding losraakt of als de verbinding schade ondervindt. Met andere woorden: in onze evolutie is het voor ons gunstig gebleken om sociaal te denken. We zijn gebouwd om sociale wezens te zijn.

We zijn dus zo geëvolueerd dat we zijn voorgeprogrammeerd om verbindingen te zoeken, om onze gedachten op andere mensen te richten en onszelf te definiëren aan de hand van de mensen om ons heen.

Sociale spons
Maar ja, het kan voorkomen dat we bedrogen worden door de ander of dat we door de ander onder druk worden gezet om iets te doen wat we niet willen. Helemaal aan het begin van het leven zuigt de sociale spons van de menselijke hersenen alles en iedereen op. Tegelijkertijd hebben zuigelingen een verbazingwekkend vermogen om gezichten uit elkaar te houden. En op latere leeftijd doen we alles om te herkennen of we met een vriend of met een vijand te maken hebben. We moeten dus leren om lichaamstaal, intonatie, spraakpatronen, gezichtsuitdrukkingen en oogbewegingen te lezen. Dat is een van de redenen waarom zelfs de meest geavanceerde kunstmatige intelligentie dat (nog) niet kan: om die ingewikkelde signaleringssystemen van mensen te lezen.

Gebroken hart
Zo’n staat van persoonlijke evolutie en waakzaamheid kan ons leven redden op momenten van acuut gevaar, maar het kan ons ook onze angstig maken om eenzaam te worden. Wanneer we eenzaamheid ervaren, beginnen de stresshormonen op te spelen die op korte termijn bescherming moeten bieden en die op de lange termijn juist schade aanrichten doordat ze hart en bloedvaten zwaarder belasten en ontstekingen doen toenemen. Het kan zelfs leiden tot het ‘gebrokenhartsyndroom‘. 

Sociale uitsluiting is letterlijk een pijnlijke ervaring voor mensen. Het leidt tot een bedreiging van belangrijke behoeftes; om ergens bij te horen en om een betekenisvol leven te leiden. Mensen die buitengesloten worden, maar het gevoel hebben dat er in de toekomst kansen zijn om weer opgenomen te worden, raken gemotiveerd om zich zo te gedragen dat ze weer geaccepteerd worden.

Uitdaging
Langdurige gevoelens van buitensluiting leiden tot gelatenheid en passiviteit, wat de sociale uitsluiting kan versterken. De uitdaging is dus om sociale uitsluiting zoveel mogelijk te voorkomen en om kansen te zien om snel weer opgenomen te worden. Als die kans (en hoop) er is, vergroot dit de motivatie en kunnen mensen hun isolatie doorbreken. We zijn – eenvoudig gezegd – beter als we samen zijn.

prof. Robert Waldinger

Genen zijn prima, relaties hebben is beter

Een studie van Harvard Universiteit toont dat samen zijn ons helpt langer te leven en gelukkiger te zijn.

Kindness for children

Moedig kinderen aan aardig te zijn

Hoe maak je kinderen erop attent om aardig te zijn? Waarom is dat zo belangrijk?

COPYRIGHT | CREATED BY MARY SPAN | ARCHIEF

CONTACT US

We zijn momenteel niet aanwezig. Je kunt ons een e-mail sturen, dan komen we er zo snel mogelijk op terug.

Sending

Log in with your credentials

Forgot your details?