Delen in jouw netwerk?

mary span | plust je blik | 24 november 2025

In het kort:

Kanteltijd: de maatschappij verhardt, maar de plussamenleving roept.
Er waait een gure wind door onze samenleving. Dat voel je op straat, op sociale media, in vergaderingen, in de politiek: de toon is harder geworden. Mensen tonen minder geduld, luisteren minder, reageren sneller fel of defensief. Tegelijkertijd is de behoefte aan aandacht, verbinding en menselijke warmte groter dan ooit.
Het is alsof we collectief moe zijn, en dat er in die vermoeidheid iets donkers naar boven komt.
Hoe blijf je een positief mens in donkere tijden?

Kanteltijd | DoesPlus!

Kanteltijd | Verharding groeit, maar de plussamenleving roept

Er waait een gure wind door onze samenleving. Dat voel je op straat, op sociale media, in vergaderingen, in de politiek: de toon is harder geworden. Mensen tonen minder geduld, luisteren minder, reageren sneller fel of defensief. Tegelijkertijd is de behoefte aan aandacht, verbinding en menselijke warmte groter dan ooit. Het is alsof we collectief moe zijn, en dat er in die vermoeidheid iets donkers naar boven komt.

Onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau bevestigt dat gevoel: veel Nederlanders maken zich zorgen over het verlies van sociale samenhang, het doorschieten van individualisme en het verval van gedeelde waarden. De democratie voelt kwetsbaar, solidariteit brokkelt af, nuance verdwijnt uit het gesprek. Woorden verharden, en wat verhardt kan uiteindelijk barsten. Het gevoel dat we een gezamenlijke wereld delen, komt onder druk te staan.

Tegelijk zie je een opvallende verschuiving: temperament, grote ego’s en het luid etaleren van emoties worden steeds meer de norm. De zachte kant van emancipatie — openstaan voor elkaar, luisteren naar je gevoel, je plek durven innemen — is vaak overstemd geraakt door de harde kant: Wat levert het mij op? Hoe kan ik scoren?
De uitersten lijken te regeren.

Hoe blijf je een positief mens in donkere tijden?

Dat is, voor mij, de kernvraag. Niet: hoe winnen we het gevecht? Maar: hoe blijven we heel? Hoe bewaren we de menselijke maat, juist wanneer de wereld om ons heen verhardt?

De kunst is niet om een soort “gelukskruistocht” te beginnen, maar om veiligheid en stilte in jezelf te voeden. Je innerlijke grond is het enige dat je niet kan worden afgenomen. Onze gedachten, dromen en de taal waarmee we onszelf uitdrukken zijn misschien wel de krachtigste gereedschappen die we bezitten. Ze vormen het filter waardoor we de wereld waarnemen — en de lens waardoor anderen ons zien.

Daarom is het essentieel om jezelf regelmatig de meest eenvoudige, maar vaak vergeten vraag te stellen:

Zijn mijn gedachten werkelijk van mij — of heb ik ze ergens opgepikt?

In een wereld van tweedelingen is de pluskant een keuze

We leven in een tijd van splitsing: goed of fout, zwart of wit, ja of nee. Maar er bestaat nog een andere weg: de pluskant. Niet vanuit naïef optimisme, maar vanuit krachtig bewustzijn.

Mensen met een plus-houding stralen iets anders uit. Ze voelen zich verbonden, kiezen voor betekenis, voor eerlijkheid. Ze leven op een hogere energetische trilling, niet omdat ze beter zijn, maar omdat ze zich bewuster zijn van hun innerlijke staat van zijn.

Negativiteit werkt besmettelijk — dat merken we dagelijks. Maar positiviteit doet ook iets: het is aanstekelijk. Een lief gebaar kan een dag in positieve zin doen kantelen. Een open blik kan iemand verzachten. Een warm woord kan een conflict voorkomen.

Onze gedachten, dromen en de taal waarin we onze gedachten uitdrukken behoren tot de meest krachtige gereedschappen die we hebben. Onze gedachten zenden een energetische trilling uit, net als onze woorden, gevoelens en daden. Als je jaloers bent of wantrouwen voelt roepen die lagere energieën op in anderen. Dan kom je in de kringloop van verharding terecht. Als je positief in het leven staat, beïnvloed je de wereld in en om je heen op een positieve manier.

Opsteker: hogere gedachten verteren lagere trillingen.
Liefde, aandacht, compassie zijn sterker en worden angst en boosheid de baas. Zodra je je gedachten en energie richt op dat wat je wél wilt, zal het oude gedrag naar de achtergrond verdwijnen en ben je snel weer leuke dingen aan het doen.

Een persoonlijke noot

Ik geloof dat ieder mens een keuze heeft:
Ben ik een plus? Of blijf ik hangen in de min?

Niet als scorekaart, maar als innerlijke richtingaanwijzer.
Iedere dag opnieuw, ieder gesprek opnieuw, ieder moment waarop je voelt dat je geraakt wordt.

Soms lukt het me niet. Soms ben ik moe of onzeker, en glij ik ook even mee in de verharding. Maar juist dan herinner ik mezelf: dit is niet wie ik wil zijn. Ik wil licht brengen, niet duisternis. Ik wil uitnodigen, niet afstoten. Ik wil bouwen, niet breken.

En wanneer het lukt om terug te keren naar die plek — naar het midden van de weg — verandert de wereld onmiddellijk mee. Niet spectaculair, maar voelbaar. De lucht wordt lichter. De ruimte groter.

De sleutel tot kanteling

De sleutel van deze tijd is simpel en radicaal tegelijkertijd:

Voel liefde. Echt.
Niet als romantisch ideaal, maar als energetische staat van zijn.

Wie liefde belichaamt, gaat sneller door deze kanteltijd heen.
Wie liefde kiest, stopt vanzelf met het herhalen van lage vibraties.
En wie liefde uitstraalt, zuivert niet alleen zijn eigen gedachten, maar ook de omgeving.

Alles wat niet meer past, verbrandt langzaam weg.